Niecodzienna radość 

Najpiękniejszą radość z wiary można czasem odnaleźć w najmniej spodziewanych miejscach. Gdy prowadziliśmy w Albanii półkolonie dla dzieci, przychodziły na nie zarówno dzieci z rodzin chrześcijańskich, jak i muzułmańskich czy ateistycznych. I tak na pierwszy rzut oka nie było widać między nimi żadnych różnic. Jako że był to mój pierwszy wolontariat misyjny, oczekiwałam swego rodzaju „fajerwerków międzyreligijnych”, więc zapytałam pewnego dnia księdza ,, Gdzie są te muzułmańskie dzieci?”. On wskazał na dziewczynkę, która najchętniej ze wszystkich dzieci śpiewała ze mną piosenki religijne, lgnęła do sakramentów mimo że nie była nawet ochrzczona. To było mocne doświadczenie, tego, że Bóg działa w każdym sercu, czasem tak lekko i niezauważalnie, że łatwo nam to po prostu przeoczyć. Nie wiem czy ta dziewczynka kiedykolwiek zostanie chrześcijanką, ale wiem, że jej postawa była dla mnie świadectwem i momentem wejrzenie we własne serce, w to czy potrafię też cieszyć się tak wiarą i doceniać jej bogactwo? 

Pozdrawiam i zapraszam do Diakonii Misyjnej
Karolina